Taxi
Beleid
Het hoofddoel van het taxibeleid is het versterken van de rol van de taxi in het personenvervoer. Twee subdoelen zijn:
- Verdere integratie van de taxi in de vervoerketen.
- Het bevorderen van marktwerking en concurrentie.
Het nieuwe taxibeleid bestaat uit 4 elementen:
- Deregulering (sinds 1 januari 2000). Dat wil zeggen: het afschaffen van vervoergebieden, het landelijk maken van de taxivergunning en het beëindigen van de maximering van het aantal taxi's per vervoergebied.
- Verbetering van de wet- en regelgeving (herregulering). Dat wil zeggen: een betere klachtenregeling, het stellen van vakbekwaamheidseisen aan chauffeurs, en een nieuwe transparante tariefstructuur voor de straattaxi (sinds 1 januari 2007). De nieuwe tarieven voor straattaxi’s gelden sinds 1 februari 2008.
- Ondersteunende (flankerende) maatregelen, zoals verbetering van de taxistandplaatsen en invoering van de modeltariefkaart.
- Intensivering van de controle en handhaving. Daarmee wordt een hoog nalevingspercentage van alle regels nagestreefd.
Waar mogelijk worden de maatregelen en afspraken zoveel mogelijk met de taxibranche gemaakt.
Taxiconvenant
Op 20 maart 2008 heeft staatssecretaris Huizinga samen met de 4 grote steden een 'Taxiconvenant' ondertekend, als vervolg op het convenant uit 2005. Daarin staan maatregelen en projecten om de kwaliteit van straattaxi's te verbeteren.
Als vervolg hierop heeft een Taskforce Taxi de problemen onder de loep genomen. In juni 2008 is deze taskforce met aanbevelingen gekomen.
Enkele aanbevelingen uit de rapporten ‘Toekomst voor de taxi’ (straattaxi) en ‘Handreikingen voor hoogwaardig contractvervoer’ zijn:
- Het stellen van aanvullende eisen aan chauffeurs en ondernemingen die vanuit standplaatsen werken.
- Het bevordering van groepsvorming van zelfstandige chauffeurs. Dit prikkelt tot afspraken over kwaliteit.
- Het verhogen van de eisen van vakbekwaamheid.
- Het verhogen van de professionaliteit bij opdrachtgevers en opdrachtnemers bij contractvervoer.
Jaarlijks wordt een meting verricht naar de effecten van het taxibeleid op de ontwikkelingen in het taxivervoer. Gekeken wordt of het beleid in de praktijk werkt en op welke punten het eventueel moet worden aangepast. Alle betrokken organisaties krijgen daarbij de kans hun mening te geven: de branche zelf, belangen- en consumentenorganisaties en overheden. In 2004 is de Taxiwet (in werking getreden op 1 januari 2000) geëvalueerd en met de Tweede Kamer besproken. Over de wijziging van de Wet personenvervoer voor het taxivervoer (deregulering taxivervoer) bestaat een kabinetsstandpunt.
Eisen
Sinds de invoering van de wet:
- moeten taxivoertuigen een blauw kentekenplaat hebben.
- moet in elk taxivoertuig - duidelijk zichtbaar voor de klant - een vergunningbewijs aanwezig zijn.
- moeten alle chauffeurs vakbekwaam zijn en in het bezit van een chauffeurspas.
- mogen taxibedrijven hun eigen tarief bepalen, zolang ze het maximumtarief niet overschrijden.
- moeten de taxitarieven zowel in de taxi, als daarbuiten duidelijk leesbaar zijn. Onderhandelen met de chauffeur over de ritprijs is verboden.
- moeten klanten bij standplaatsen zelf kunnen kiezen in welke taxi ze willen stappen. Ze hoeven niet meer de eerste taxi uit de rij te nemen.
- moeten taxibedrijven beschikken over een eigen klachtenregeling en aangesloten zijn bij een geschillencommissie.
Handhaving
De sector Handhaving van de Inspectie Verkeer en Waterstaat ziet erop toe dat de bepalingen in de taxiwet- en regelgeving nageleefd worden. De inspecteurs waarschuwen en beboeten ondernemers en/of chauffeurs als zij een overtreding begaan. Zij verrichten (on)aangekondigd bedrijfs- en wegcontroles in heel Nederland. Bij deze controles werken de inspecteurs samen met de politie, Koninklijke Marechaussee, de Belastingdienst en andere opsporingsdiensten.
